Bazı insanlar yaşadıkları çağdan sessizce geçip gitmez; geride bir bakış, bir iz, bir hafıza bırakır. Yusuf Ziya Ademhan da işte böyle bir isimdir.
Kemaliye’nin taşına, toprağına, insanına; Munzur’un sessizliğine, dağların vakur yalnızlığına ve Fırat’ın derin akışına objektifiyle tanıklık etti. 1970’li ve 1980’li yıllarda çektiği her kare, yalnızca bir fotoğraf değil; zamana düşülmüş bir not, memlekete bırakılmış bir hatıradır.
1991 yılında Munzur dağlarına fotoğraf çekmek için giden Yusuf Ziya Ademhan’dan bir daha haber alınamadı. Fakat bazı kayboluşlar, bir yok oluş değil; efsaneye dönüşen bir sessizliktir. Onun ardından kalan fotoğraflar ise bugün hâlâ konuşuyor: dağları, yolları, yüzleri ve geçmişi anlatıyor.
Bu videoda, Yusuf Ziya Ademhan’ın 1970’li ve 1980’li yıllarda çektiği fotoğrafları yapay zekâ ile hareketlendirerek, onun kadrajına yeniden nefes vermeye çalıştık.
Bu çalışma; sadece eski fotoğrafların canlandırılması değil, aynı zamanda Kemaliye’nin, Munzur’un ve bu toprakların hafızasına adanmış bir saygı duruşudur.
Aziz hatırasına…
Abdullah Bozdemir
(Erzincan Nostalji)