AYRAN TÜRKÜSÜ
Erzincan dolaylarında zengin bir ağanın kızı ile fakir bir ailenin oğlu birbirlerini çok severler.
Ağa çok başlık istediği için delikanlı gurbete gitmeye karar verir.
Bu arada seferberlik ilan edilir. Delikanlı yedi sene askerlikten sonra yedi sene de gurbette kalır. Köyüne döndüğü zaman mevsim yaz olduğu için köylü yaylaya çıkmıştır. Delikanlı doğru yaylaya gider, sevgilisini ayran yayarken görür. Fakat kız birden delikanlıyı tanımaz.
Delikanlı sevgilisinin kendisinden başka yar sevip sevmediğini öğrenmek için türküyle kızdan ayran ister ve söze başlar.
AYRAN
Gurbet ellerinden önezdim geldim.
Güzel cemaline de vuruldum kaldım.
Güzel sen bu ayranı taze mi yaydın?
Doldur ver içeyim de bir tas ayranı.
Güzel ayranı, içem ayranı, taze ayranı.
Oğlan bu yaylanın ağası mısın?
Yaydığım ayranın kahyası mısın?
Var git oğlan, var git. Başımın belası mısın?
Annem evde yoktur, vermem ayranı.
Güzel ayranı, taze ayranı, vermem ayranı.
Anam da belli babam da belli.
İkimiz de bir Mevla’nın kulu.
Sevdiğim elinden içeyim dolu.
Doldur ver içeyim de bir tas ayranı.
Güzel ayranı, içem ayranı, yayık ayranı.
Garip olan bakar kendi haline.
Yolcu olan çeker gider yoluna.
Var git oğlan, var git. Başın gider ölüme.
Annemden habersiz vermem ayranı.
Güzel ayranı, taze ayranı, vermem ayranı.
Gurbetten gelmişim at üstünde dururum.
Çeker tabancayı seni vururum.
Ya ayranı alır ya da ölürüm.
Doldur ver içeyim de bir tas ayranı.
Güzel ayranı, içem ayranı, taze ayranı.
Ayranımı atlarıma yüklerim.
Götürür de dağ başına dökerim.
Gurbet elde yarim vardır beklerim.
Ondan başkasına vermem ayranı.
Güzel ayranı, taze ayranı, vermem ayranı.
Ey kız senin adın Cemile mi Cennet mi?
Yaydığın bir tas ayran cana minnet mi?
Annenin olması farz mı sünnet mi?
Doldur ver içeyim de bir tas ayranı,
Güzel ayranı, içem ayranı, taze ayranı.
Benim adım Cemile’dir, Cennettir.
Yaydığım bir tas ayran cana minnettir.
Annemin olması farzdır, sünnettir.
Annemden habersiz vermem ayranı,
Güzel ayranı, taze ayranı, vermem ayranı.
Delikanlı sual eyler.
O kimdir ki yeri göğü sallayan.
O kimdir ki karıncayı nallayan.
O kimdir ki Zülfikar’ı elleyen.
Ver bunun cevabını ya da ayranı,
Güzel ayranı, taze ayranı, içem ayranı.
O Tanrıdır yeri göğü sallayan.
Sultan Süleyman’dır karıncayı nallayan.
O Ali’dir Zülfikar’ı elleyen.
Bilirim cevabı vermem ayranı,
Güzel ayranı, taze ayranı, vermem ayranı.
Ve nihayet delikanlı kendini sevgilisine tanıtmaya karar verir.
Güldür sizin ilin yaylanın yüzü.
Mor menekşe sardı dağların düzü.
Sevdiğim rüsva ettin sen de Aziz’i.
Mevla’nın aşkına ver de içem ayranı,
Güzel ayranı, içem ayranı, taze ayranı.
Güldür bizim ilin yaylanın yüzü.
Mor menekşe sardı dağların düzü.
Aziz olduğunu bileydim eğer,
Ayran değil verirdim iki gözü.
Al iç ayranı, taze ayranı, verdim ayranı.
Seslendiren :
Yıldız Yurtsever
Arşiv & Kurgu :
Abdullah Bozdemir
(Erzincan Nostalji)