Çayırlı yolcuları kalmasın!

Dışarıda buğday çuvallarının üstüne çıkan bir çocuk sürekli bağırıyordu: Çayırlı yolcuları kalmasııııın!. Haydi; Tanyeri, Mutu, Sansa, Tercan, Mercan yolcuları müzikli lüks otobüsünüz kalkmak üzeredir.

Bir anda kahvehanede sandalyelerin itiş kakışı başladı. Muhtar, İhtiyar Heyeti, Öğretmen ve oturanlar ayağa kalkarak gidip otobüsteki yerini aldılar. Kahvehane boşalmıştı. En son otobüs şoförü geldi. Biraz göbekliydi, hareket etmeden önce koltuğuna oturdu, tekrar ayağa kalktı gövdesini zar zor çevirdi, oturan yolculara bir göz attı, koltukların tamamı dolmuştu. Bir lider edasıyla elini kaldırdı “Cümleten hayırlı yolculuklar” diyerek tekrar koltuğuna oturdu. İki kez kornaya bastı ve Buğday Meydanı’ndan kalkarak Çayırlı’ya hareket etti.

Şoför seyir halindeyken muavine seslendi “Oğlum, hele şu Davut Abi’nin plağını koy…” Muavin “Tamam usta” dedi. Şoförün hemen üstünde tavana monte edilmiş gramofona plağı yerleştirdi, iğneli kolu usulca plağın üstüne indirdi.

Kaliteli davudi bir ses;

Diyardan diyara da sür beni beni,

Abidin Öğretmen arka koltukta oturan yolcuyla göz göze geldi. Yolcu öğretmene gülümsedi “Bizim Davut’un (Davut Sulari) yerine bir daha kimse gelmez…”

– Halk ozanıdır, uğruna ölürüz bile.

Yolcuların tümü türküye kaptırmıştı kendilerini. Birden otobüs kasisli yola girdi ve zıpladı. Plağın iğneli kolu ileri geri kayınca gramofonun ses düzeni bozuldu. Şoför, koltuklardan yolculara seslendi: “Sayın yolcular gramofonumuz yenidir lakin yollar eskidir, kusura bakmayın…”

(Kitaptan bir bölüm)

İLYAS TOPRAK

1954 yılında Erzincan’da doğan İlyas Toprak,1970-1974 yılları arasında Avusturya’da Viyana Büyükelçiliği’nde çalıştı. Yirmi altı yıl Milliyet Gazetesi’nde çalıştıktan sonra emekli oldu. Doğduğu yer olan Erzincan’a bağlı Tanyeri nahiyesini anlatan “Değirmen” adlı ilk romanını iki buçuk yıllık bir çalışma sonunda siz değerli okuyucular ile buluşturdu.

“Çocukluğumda seyahat ederken Tanyeri’ne, an gelir, toprağında doğan ağaları, beyleri, marabaları, yamacından akan pınarları, gökyüzünün derinliklerine başını kaldırmış yüce dağlarını, Fırat vadisinde esen yelin hırçın sesini, tarlalarında savrulan başakların hışırtısını, orağın sesini, tırpanın sesini toprağın bereketini, karasabanı, kızgın güneşte yanmış insanın tenini, nasır tutmuş ellerini yazacağımı düşlerdim Değirmen’e.”

‘Değirmen’ bir Tanyeri romanı.